



![]() | Σήμερα | 1024 |
![]() | Χτες | 848 |
![]() | Την εβδομάδα | 5153 |
![]() | Last βδομάδα | 6363 |
![]() | Αυτό το μήνα | 17657 |
![]() | Last μήνας | 31187 |
![]() | Σούμα | 643562 |
| Αλκυονογαλίδια! |
|
|
|
| Κυριακή, 23 Ιανουάριος 2011 10:48 |
|
Κατά τους μήνες Σεπτέμβριο, Οκτώβριο, κ.λ.π. μέχρι το πολύ και τον Απρίλιο της επόμενης χρονιάς, οι γάτοι, ή γαλές, είναι παχιοί, ντούροι, φρέσκοι, κι ελαφρείς. μετά μπαίνουν οι ζεστοί μήνες, ενώ η ωρίμανσή τους είναι πια στο τέλος της. Τον Γενάρη, οι βαθμοί της τεστοστερόνης τους αυξάνουν, η αγριάδα είναι πιο έντονη, Tον Ιανουάριο, λεγόμενο και γατομήνα (όχι γατομηνά) επίσης, για μερικές μέρες σταματάει η κακοκαιρία. Χαμογελάει ο ήλιος και συμφιλιώνει στεριές και πέλαγα, κόλπους και μώλους, όπως τα σώβρακα με τους κώλους. Τις μέρες αυτές, ο λαός μας τις λέει «Αλκυονίδες» και είναι περίπου 10. Όσες μέρες χρειάζεται, η Αλκυόνη για να γκαστρωθεί και να κλωσήσει τα αυγά της, τα αλκυονωάκια ή αλκυονωίδια, ή αβγουλοαλκυονίδια. Τον μήνα αυτό, όπως γίνεται ευκόλως αντιληπτό, γίνονται και οι μεγαλύτερες ανωμαλίες ανάμεσα στους γάτους και τις πτερωτές αλκυονίδες, για δέκα περίπου ημέρες. Αν μετρήσουμε τώρα, τι γατομανίκια πέφτουν συνολικά, εκείνο το δεκαήμερο γατο-πτηνοβασίας, θα φρίξουμε. Από τις κλειστές πόρτες και τα παράθυρα, στο Ωρωπό, ακούγονται τα ακόρεστα και ανάμεικτα τα ερωτικά καλέσματα των γεναριάτικων γάτων, κάνοντας τις τίμιες παραδοσιακές οικογένειες, να κλείνουν τ’ αυτιά τους και τα αλουμινοπαντζουροπορτοπαράθυρα, στα σκανδαλιστικά τους νιαουρίσματα. Για το λόγο αυτό και οι Αλκυονίδες ή φεύγουν απότομα, ή κάνουν καιρό να ξανάρθουν, στέλνοντας τους ροζ φλαμίγκους στη θέση τους, οι οποίοι λόγω του ύψους τους, αποτελούν δυσκολότερο ερωτικό θήραμα για τους γάτους του γενάρη. Από την παραπάνω συνεύρεση, προκύπτουν γατοαλκυονίδια, γαλοαλκυνίδια, ή αλκυονογατίδια, αποδημητικά αιλουροειδή, και διακριτικό τίτλο, κυανογατίδια, που ζουν καλά και μείς καλύτερα.
γατοεπιτηρητής Ωρωπιώτης
Σύμφωνα με την LivePedia.gr : Η Ελληνική Ελεύθερη Εγκυκλοπαίδεια, Στην Ελλάδα ζει το είδος "Αλκυόνη η δασεία", που είναι γνωστή και με τα ονόματα ψαροπούλι, βασιλοπούλι, μπιρμπίλι κλπ. Πρόκειται για αποδημητικό είδος που έρχεται στις ελληνικές θάλασσες στις αρχές του καλοκαιριού και φεύγει στο τέλος του φθινοπώρου ή και ακόμη αργότερα. Η αλκυόνα χτίζει τη φωλιά της σε αμμώδες έδαφος, όπου σκάβει έναν υπόγειο διάδρομο που καταλήγει σ' ένα θάλαμο. Μεταξύ του Μαίου και του Ιουλίου το θηλυκό γεννάει δύο φορές από 5- 8 αυγά, που τα κλωσάει μαζί με το αρσενικό και όχι με γάτο, όπως υποστηρίζουμε εμείς, με αδιάσειστα και επιστημονικώς αιλουροειδή και άκρως πτερόεντα στοιχεία και ντοκουμέντα. Εσείς αποφασίζετε! Ο αυτός γατοεπιμελητής
|