Παραλία Χαλκούτσι,

Ηταν πάντοτε η εναλλακτική μας βολτίτσα, όταν είχαμε να επιλέξουμε ανάμεσα στους Αγίους Αποστόλους και στο Δήλεσι!

Βρίσκεται ανάμεσα στο Δήλεσι και τη Σκάλα Ωρωπού, έχει πανέμορφο λιμανάκι, με ιδιόκτητες πάπιες, που κόβουν βολτίτσες στα ήρεμα νερά!

Η παραλία Χαλκούτσι βρίσκεται μπροστά στο κέντρο του παραθεριστικού οικισμού Χαλκούτσι σε απόσταση περίπου 52 χιλιόμετρα από το κέντρο της Αθήνας στην βορειοανατολική ακτή της Αττικής, στον Ευβοϊκό κόλπο, λίγο μετά τον Ωρωπό που απέχει σχεδόν 5 χιλιόμετρα προς τα νότια.

Η διαμονή, το φαγητό, η ψυχαγωγία και η διασκέδαση είναι εξασφαλισμένα στον παραθεριστικό οικισμό Χαλκούτσι, αλλά και στους γειτονικούς οικισμούς που σιγά-σιγά εξελίσσονται και σε οικισμούς μόνιμης κατοικίας. Έτσι διαθέτουν όλα τα απαραίτητα καταστήματα που εξυπηρετούν όλους τους κατοίκους, τους παραθεριστές και τους επισκέπτες με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Ο οικισμός διαθέτει θερινό κινηματογράφο και γήπεδο ποδοσφαίρου που εξυπηρετούν και τις υπόλοιπες ανάγκες των επισκεπτών.

Η παραλία δεν είναι οργανωμένη και προσφέρεται σε όλους τους επισκέπτες ελεύθερα, διαθέτοντας μια θάλασσα αρκετά καλή. Τους καλοκαιρινούς μήνες συγκεντρώνει πάρα πολύ κόσμο, ιδιαίτερα τον Ιούλιο και τον Αύγουστο, τόσο από παραθεριστές, όσο και από περιστασιακούς επισκέπτες.

Η μικρή απόσταση από τον Ωρωπό, καθιστά το Χαλκούτσι μοναδική ευκαιρία για ολιγόλεπτη αλλαγή παραστάσεων, καθώς η όμορφη διαδρομή και η θάλασσα πάντοτε αποζημιώνει τους επισκέπτες!

Στον Ωρωπό υπάρχει επίσης Λιμενικός σταθμός και Αστυνομικό Τμήμα.

Η πρόσβαση είναι εύκολη με ιδιωτικό, ή νοικιασμένο αυτοκίνητο, ή μοτοσικλέτα, με ταξί από τις κοντινές περιοχές. Η περιοχή εξυπηρετείται καλά και με τα φεριμπότ της γραμμής Σκάλα Ωρωπού-Ερέτριας. Όσοι διαθέτετε μικρό σκάφος μπορείτε να δέσετε στην μαρίνα του οικισμού, όπου μπορείτε και να εφοδιαστείτε με τα απαραίτητα για το σκάφος σας.

πηγή

Άγιοι Απόστολοι, το επίνειο του Καλάμου. Η καλύτερή μας διαδρομή για βόλτα από τη Σκάλα Ωρωπού, αφού ακόμα από παιδιά συνηθίζαμε να βολτάρουμε ως εκεί με τα ποδήλατά μας, ενώ μεγαλ[ωνοντας, οι βόλτες αρχικά με τα παπάκια και μετέπειτα με μεγάλα μηχανάκια γίνονταν με συχνότητα και 20 φορές την ημέρα! Ωραίες παραλίες, χωρίς πάρα πολύ κόσμο, με ωραίες σκιούλες για δροσιά.

Στην είσοδο, ο ανακαινισμένος ναός του Άγιου Τιμόθεου και μετά ξενοδοχειακές μονάδες, κέντρα αναψυχής, καθαρές ακτές, σύγχρονο parking ,λαϊκή αγορά, αναπτυσσόμενη αλιεία, που δίνουν την εικόνα μιας λουτρόπολης που κρατάει το φυσικό χρώμα και περιμένει τις ευκαιρίες για ανάπτυξη και εκσυγχρονισμό.

Σήμερα ο Κάλαμος, το μπαλκόνι του Ευβοικού όπως το έχουν αποκαλέσει, είναι μαζί με τους Αγίους Αποστόλους μια αναπτυσσόμενη περιοχή με μεγάλες προοπτικές. Διαθέτει ίσως ένα από τα σημαντικότερα δασικά συγκροτήματα, στο οποίο είναι διάσπαρτες κατασκηνώσεις γεμάτες από παιδιά τους θερινούς μήνες,καθώς και καταγάλανα καθαρά νερά. Οι εκτεταμένες σε πολλά χιλιόμετρα παραλίες, συγκεντρώνουν χιλιάδες λουόμενους κάθε χρόνο.

Από το εκκλησάκι του Προφήτη Ηλία στον υψηλότερο λόφο του Καλάμου, η άποψη είναι πανοραμική.

Στο κέντρο της πλατείας δεσπόζει ο ναός της Παναγίας, αλλά και σύγχρονα έργα όπως Κέντρο Υγείας ,Κ.Α.Π.Η, παιδικές χαρές.

Αξίζει να δείτε:

• Tο Αμφιαράειο, το οποίο βρίσκεται στο βορειοδυτικό τμήμα του Καλάμου. Το περίφημο ιερομαντείο - ιεροθεραπευτήριο Αμφιαράειο ιδρύθηκε κατά το τελευταίο τέταρτο του 5ου π.Χ. αιώνα και ήταν ένα θεραπευτικό ιερό στο οποίο προσέρχονταν όσοι έπασχαν από κάποια ασθένεια και ήθελαν να ζητήσουν την βοήθεια του θεού για να θεραπευθούν. Με τη ρωμαϊκή κατάκτηση των 1ο αιώνα π.Χ. καθιερώθηκαν αγώνες που ονομάζονταν Αμφιάρεια ή Ρώμαια. Εχουν ανακαλυφθεί τα κυριότερα χτίσματά του όπως ο Μεγάλος Ναός, ο Βωμός, το Θέατρο, η Μεγάλη Στοά, οι Ξενώνες, αναθηματικά βάθρα, η κλεψύδρα.

• Το Αρχαιολογικό Μουσείο Αμφιαρείου, βρίσκεται κοντά στον Κάλαμο Αττικής. Ιδρύθηκε το 1958 και περιλαμβάνει κάποια από τα ευρήματα από τις ανασκαφές του ιερού του Αμφιαράου -τα σημαντικότερα βρίσκονται στο αρχαιολογικό της Αθήνας- όπως στήλες με καταλόγους αφιερωμάτων, επιτύμβιες στήλες, επιγραφές, αρχιτεκτονικά μέλη του ναού και ένα ακέφαλο μαρμάρινο άγαλμα του Αμφιαράου του 4ου αιώνα π.Χ.

• Στο βόρειο τμήμα της παραλίας του Καλάμου βρίσκεται το επίνειον του Αμφιαράειου, το ιερό λιμάνι Δελφίνιον. Σήμερα διακρίνονται μόνο δύο λιμενοβραχίονες κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας.

• Την Ιερά Μονή Μεταμορφώσεως, η οποία φαίνεται να έχει ιδρυθεί τον 6ο αιώνα και ανοικοδομήθηκε τον 16ο αιώνα από τον ιερομόναχο Γρηγόριο. Η Μονή μοιάζει με φυσικό φρούριο. Το 1821 είχε χρησιμοποιηθεί ως κέντρο ανεφοδιασμού και ορμητήριο των επαναστατών.

• Τον Ναό Αγίου Νικολάου, την Αγ. Παρασκευή και το Μοναστήρι Αγ. Συμεών χτισμένο σε μια πανέμορφη και με πανοραμική θέα πλαγιά.

Αξίζει να περπατήσετε στο νέο διαμορφωμένο πεζόδρομο πλατειούλα, στην είσοδο του χωριού και στην παιδική χαρά του να διασκεδάσουν τα παιδιά σας!

Να περπατήσετε στο λιμανάκι και κατά μήκος του όμορφου μώλου,απολαμβάνοντας το παγωτάκι σας, ή να επισκεφθείτε το καλοκαιράκι ένα από τα θερινά σινεμά ή να οδηγήσετε μέχρι την Αγκώνα και να ευχαριστηθείτε ρομαντικούς περιπάτους σε μαγευτικές παραλίες, με κάτασπρα βότσαλα, έργα τέχνης των κυμάτων!

πηγή

Το ιερό του Αμφιαράου

Το ιερό του Αμφιαράου, γνωστό ως Αμφιαράειον ή Αμφιάρειο, βρίσκεται στην περιοχή του Ωρωπού, κοντά στο χωριό Κάλαμος. Ο Αμφιάραος, κατά τη μυθολογία, ήταν ήρωας και μάντης απ' το Άργος. Στους γύρω λόφους έχουν εντοπισθεί πολλές προϊστορικές θέσεις και τάφοι της μυκηναϊκής εποχής (3η - 2η π.Χ. χιλιετία). Στη σημερινή Σκάλα Ωρωπού ανασκάφηκαν γεωμετρικός οικισμός και τα ερείπια παλαιοχριστιανικής βασιλικής στην παραλία. Φημισμένο και πολυσύχναστο ήταν το Αμφιάρειον, ιερό του ήρωα Αμφιάραου. Εδώ κατέφευγαν οι ασθενείς για να βρουν θεραπεία με τη μέθοδο της εγκοιμήσεως, δηλαδή τη θεραπευτική αρωγή του θεού στον ύπνο τους. Το ιερό βρίσκεται στις όχθες χειμάρρου μέσα σε πυκνό πευκοδάσος. Ιδρύθηκε από ιδιώτες στα τέλη του 5ου αι. π.Χ. Στο κέντρο του αναβλύζει η ιερή πηγή, από όπου αναδύθηκε, σύμφωνα με την παράδοση, ο Αμφιάραος. Αμφιθεατρική πλατεία και βωμός στα βόρεια της, καθώς και ανδρικό λουτρό. Δίπλα ανασκάφηκαν τα θεμέλια του δωρικού ναού του Αμφιάραου (4ος αι. π.Χ.). Το μεγαλύτερο κτίσμα του ιερού είναι μία στοά (μέσα 4ου αι. π.Χ.) που χρησίμευε ως «εγκοιμητήριον» των ασθενών. Δυτικά της στοάς είναι στημένα 25 βάθρα αγαλμάτων, κυρίως ρωμαϊκών χρόνων. Διάσημο ήταν και το θέατρο του ιερού με αναστηλωμένο το προσκήνιο και πέντε μαρμάρινους θρόνους στη θέση τους (μετά το 200 π.Χ.). Ανασκάφηκαν επίσης ξενώνες, γυναικεία λουτρά, εργαστήρια και μαγαζιά, αγορά, αγορανομείο και ένα υδραυλικό ρολόι (κλεψύδρα). Στο τοπικό Αρχαιολογικό Μουσείο εκτίθενται διάφορα αρχιτεκτονικά μέλη και πολλών ειδών αναθήματα στο ιερό. Υπάρχει επίσης πλούσια συλλογή επιγραφών. Παλαιοχριστιανικά μαρμάρινα ανάγλυφα και αρχιτεκτονικά μέλη σε δεύτερη χρήση σε διάφορους ναούς της περιοχής. πηγή Ιστορικό Το Αμφιάρειο του Ωροπού βρίσκεται σε μια μικρή κοιλάδα νοτιοδυτικά της σκάλας Ωρωπού, το Μαυροδήλεσι, που τη διασχίζει ένα ξερό ποτάμι το οποίο οι αρχαίοι ονόμαζαν Χαράδρα. Το Αμφιάρειο ήταν το μεγαλύτερο στην αρχαία Ελλάδα ιερό του χθόνιου θεού και ήρωα του Άργους Αμφιαράου. Σε όλη την περίοδο της λειτουργίας του ήταν το εθνικό ιερό του Ωρωπού, μιας από τις παλαιότερες πόλεις της αρχαίας Ελλάδας. Το Αμφιάρειο ιδρύθηκε στα τέλη του 5ου αι. π.Χ. όταν ο Ωρωπός ήταν στα χέρια των Αθηναίων.

Ο Αμφιάραος ανήκε στις θεότητες του κάτω κόσμου. Η ευτυχέστερη ίσως περίοδος της ιστορίας του Αμφιαρείου ήταν ο 3ος αιώνας π.Χ. και το πρώτο μισό του 2ου αιώνα π.Χ. (ως το 146 π.Χ.), οπότε ο Ωρωπός ήταν μέλος του Κοινού των Βοιωτών. Ως λιμάνι με ιδιαίτερη σημασία εξαιτίας της επικοινωνίας του με την Εύβοια ο Ώρωπός υπήρξε αιτία διαμάχης ανάμεσα στους Βοιωτούς και τους Αθηναίους. Κατοίκηση στον Ωρωπό διαπιστώνεται από τη μεσοελλαδική εποχή στη θέση Νέα Παλάτια. Κεραμικά λείψανα της μεσσοελλαδικής, της μυκηναϊκής, της πρωτογεωμετρικής, της γεωμετρικής και της αρχαϊκής περιόδου προέρχονται από την ευρύτερη περιοχή του Ωρωπού. Μέχρι και το τέλος της αρχαϊκής εποχής η πόλη πρέπει να βρισκόταν υπό την επίδραση αν όχι κατοχή της Ερέτριας.

Γύρω στο 506 π.Χ. μετά τη νικηφόρα εκστρατεία των Αθηναίων κατά των Βοιωτών ή λίγο αργότερα μετά τα μηδικά, ο Ωρωπός περιήλθε στην κατοχή της Αθήνας. Από κάποιο λόγο του ρήτορα Λυσία μαρτυρείται πως ο Αθηναίος Πολύστρατος ήταν διοικητής του Ωρωπού πριν από το 411 π.Χ. Οι κάτοχοι της πόλης εναλάσσονται για μεγάλο διάστημα ενώ μετά το 367/366 π.Χ. περίπου και για αρκετά χρόνια φαίνεται ότι απέκτησε την αυτονομία της. Μεγάλο γεγονός για την πόλη υπήρξε η ίδρυση του Αμφιαρείου στα τέλη του 5ου αι. π.Χ. Από τις αρχές του 4ου αιώνα π.Χ. και ως το 338 π.Χ. (μάχη Χαιρώνειας) το Αμφιάρειο οργανώνεται και η φήμη του απλώνεται στην Ελλάδα. Κτίζονται σε αυτό κτήρια και στήνονται αγάλματα.Το ιερό φαίνεται να λειτουργεί με βάση σταθερό κανονισμό. Σύμφωνα με έναν κατάλογο με ονόματα νικητών εκείνης της εποχής κάθε χρόνο διοργανώνονταν αγώνες τα Αμφιάρεια τα Μικρά και κάθε πέμπτο χρόνο τα Αμφιάρεια τα Μεγάλα. Τα Αμφιάρεια τα Μεγάλα περιλάμβαναν μουσικούς, αθλητικούς και ιππικούς αγώνες στους οποίους έπαιρναν μέρος αθλητές λόγιοι και ηθοποιοί από όλη την Ελλάδα, την Ιταλία και τη Μικρά Ασία. Από το 338 π.Χ. ως τις αρχές του 3ου αιώνα π.Χ. μεσολαβεί περίοδος διαφόρων μεταβολών.

Ο Φίλιππος της Μακεδονίας ή ο γιος του Αλέξανδρος παραχωρεί τον Ορωπό στους Αθηναίους. Οι Αθηναίοι αναδιοργανώνουν τις γιορτές και τους αγώνες του ιερού, προσφέρουν αφιερώματα στον Αμφιάραο και κατασκευάζουν κτήρια. Το 313 π.Χ τον Ωροπό κυριεύει ο στρατηγός του Αντίγονου του Μονόφθαλμου Πολεμαίος. Το 287 π.Χ. ο Ωρωπός γίνεται μέλος του Κοινού των Βοιωτών και επακολουθεί άνθηση του Αμφιαρείου που διαρκεί ως το 146 π.Χ. Στο ιερό του προσέρχονται τώρα πλήθη ανθρώπων απ' όλα τα μέρη του ελληνικού κόσμου, τα νησιά και τη Μικρά Ασία.

Πολλές είναι και οι δωρεές και οι ευεργεσίες που δέχεται το ιερό. Τα λιμάνια του κράτους -Σκάλα και Δελφίνιο όπως ονομάζονται σήμερα - όπου αποβιβάζονταν οι προσκυνητές του ιερού συνέβαλλαν στη αύξηση των εσόδων του Ωρωπού. Μεγάλοι μονάρχες της Ανατολής όπως ο Πτολεμαίος Δ΄ ο Φιλοπάτωρ ευνοούν υλικά την μικρή πόλη - κράτος. Κατά την Ρωμαιοκρατία (από το 146 π.Χ.) ο Ωρωπός είναι "αυτόνομος". Άνθηση του ιερού κατά τον 1ο αιώνα π.Χ. οφείλεται στην ευεργεσία του Ρωμαίου στρατηγού Σύλλα. Στις αρχές του 1ου αι. μ.Χ. στα χρόνια του Αυγούστου ο Ωρωπός γίνεται πλέον οριστικά κτήση της Αθήνας. Αναθηματικές επιγραφές των πρώτων χριστιανικών χρόνων που βρέθηκαν στο Αμφιάρειο μας πληροφορούν ότι οι Αθηναίοι προσφέρουν αφιερώματα στον τιμώμενο θεό του ιερού. Η λατρεία του Αμφιαράου έσβησε με την επικράτηση του Χριστιανισμού.

Οι νεότεροι περιηγητές έδειξαν μεγάλο ενδιαφέρον για το ιερό. Ο Leake, γνώστης του αρχαίου κόσμου έδωσε σωστές πληροφορίες για το Ιερό του Αμφιαρείου. Κατά το 19ο αι. και άλλοι περιηγητές ενδιαφέρθηκαν για την ανακάλυψη και τη μελέτη του ιερού. Το 1884 ξεκίνησε η συστηματική ανασκαφή του ιερού από την Αρχαιολογική Εταιρεία με τον Βασίλειο Λεονάρδο.

Η ανασκαφή διήρκησε με διαλείμματα ως το 1929 και αποκάλυψε τα ερείπια μνημείων στο Μαυροδήλεσι και πολλές επιγραφές που είναι πολύτιμες για τις πληροφορίες που περιέχουν. Συντάκτης Πηνελόπη Αγαλλοπούλου, αρχαιολόγος, υπεύθυνη περιοχής Ωρωπού Περιγραφή Το Αμφιάρειο είναι κτισμένο στις όχθες ενός χειμάρρου, της Χαράδρας, όπως την έλεγαν οι αρχαίοι. Στην αριστερή όχθη βρίσκονται τα επίσημα οικοδομήματα, ο ναός, ο βωμός, η στοά, το θέατρο και στη δεξιά απλώνεται η κατοικίδια συνοικία. Στην κατοικίδια συνοικία, εκτός από γραφεία, καταστήματα και ξενοδοχεία, βρίσκονταν η αγορά και η Κλεψύδρα (υδραυλικό ρολόι). Σήμερα σώζονται τα ερείπια των κτισμάτων του ιερού.

Η είσοδος του ιερού γινόταν στα αρχαία χρόνια από την ανατολική του άκρη όπου βρίσκονται και τα επίσημα κτήρια του ιερού. Το πρώτο κτίσμα που αντικρύζει ο επισκέπτης κατευθυνόμενος προς τα δυτικά είναι τα λουτρά του ιερού. Πρόκειται για τετράγωνο κτήριο του 4ου αι. που δε σώζεται σε καλή κατάσταση. Από αρχαίους συγγράφείς γνωρίζουμε ότι τα λουτρά ήταν φημισμένα κατά την αρχαιότητα και επισκίαζαν ακόμη και τη φήμη του ιερού. Στα δυτικά των λουτρών βρίσκονται τα ερείπια της «μεγάλης στοάς του ιερού? του 4ου αι και αυτή. Η στοά είναι κτίσμα του 4ου αι. π.Χ. και έχει μήκος 110μ. Στα άκρα της ανατολικό και δυτικό, υπάρχουν δύο δωμάτια, όπου γινόταν η εγκοίμηση όσων ζητούσαν χρησμό από τον Αμφιάραο.

Πίσω από τη ''μεγάλη στοά του ιερού'' βρίσκεται το θέατρο. Το θέατρο με αναστηλωμένη την κιονοστοιχία του προσκηνίου, χρονολογείται στο 2ο αι. π.Χ. Πέντε μαρμάρινοι θρόνοι, στην περιφέρεια της ορχήστρας χρονολογούνται στον 1ο αι. π.Χ. και προορίζονταν για τους ιερείς και τους επίσημους θεατές των θεατρικών δρώμενων.

Ένας από αυτούς τους θρόνους σώζεται ακέραιος. Δυτικά της στοάς βρίσκεται η σειρά των βάθρων των αγαλμάτων, που πλαισίωναν το δρόμο που οδηγούσε στο ναό.

Εμπρός από τα τελευταία βάθρα βρίσκονται τα ερείπια του ''μεγάλου βωμού του ιερού''. Σώζεται μόνο το κάτω μέρος του. Στα αρχαία χρόνια ο βωμός ήταν μνημειακών διαστάσεων. Προς τη βόρεια πλευρά του βωμού βρίσκονται τα λείψανα τριών ημικυκλικών σκαλιών. Σύμφωνα με επιγραφή του ιερού τα σκαλιά ανήκαν σε κτίσμα που ονομαζόταν μάλιστα Θέατρο το κατά τον βωμόν. Το θέατρο που χρονολογείται στον 5ο ή στον 4ο αι. π.Χ. προορίζόταν για τους θεατές των θυσιών που γίνονταν στο βωμό.

Στο σημείο όπου στέκεται το τελευταίο βάθρο σώζονται σε αρκετό ύψος οι τοίχοι ενός μικρού ναού του 4ου αι. π.Χ. Νοτιοδυτικά του βωμού ήταν κτισμένος ο μεγάλος ναός του ιερού που ήταν αφιερωμένος στον Αμφιάραο. Το ναό που έχει διαστάσεις 38 Χ 14μ. αποτελούσαν ο πρόδομος και ο σηκός. Στον πίσω τοίχο του σηκού υπήρχε μια πόρτα που οδηγούσε σε ένα μικρό δωμάτιο που χρησίμευε ίσως ως θησαυροφυλάκειο του ιερού ή είχε κάποια σχέση με τη λατρεία. Σήμερα σώζεται το άνοιγμα και το κατώφλι αυτής της πόρτας. Το κτίσμα ήταν δωρικού ρυθμού και κτίστηκε τον 4ο αιώνα π.Χ

Στα νότια του βωμού βρίσκεται η ιερή πηγή που το νερό της δεν επιτρεπόταν να χρησιμοποιηθεί για καθαρμούς ή για πλύσιμο χεριών. Όταν κανείς θεραπευόταν έριχνε μέσα στην πηγή ασημένια ή χρυσά νομίσματα γιατί από εκεί πίστευαν ότι βγήκε ο Αμφιάραος ως θεός μετά την καταβύθιση του στη γη από τον κεραυνό του Δία. Το νερό αναβλύζει σήμερα από μια δεξαμενή των ρωμαϊκών χρόνων. Δίπλα από την πηγή υπήρχαν αντρικά λουτρά από τα οποία σώζονται μόνο μια δεξαμενή, δύο μεγάλες λεκάνες, το δάπεδο και το κάτω μέρος των τοίχων μερικών δωματίων των λουτρών. Στην άλλη όχθη του ποταμού υπήρχαν κατοικίες και εγκαταστάσεις που ήταν αναγκαίες για τη λειτουργία του ιερού.

Ο ξενώνας, στα νοτιοδυτικά η αγορά που περιστοιχίζεται από κολόνες, το μακρόστενο κτήριο στη βορειοανατολική πλευρά της που ίσως ήταν το αγορανομίο. Κοντά στην όχθη του ποταμού υπήρχε ένα μικρό υπόγειο κτίσμα η Κλεψύδρα που διαθέτει εξωτερικά μια στενή σκάλα και έναν διάδρομο. Στο κάτω μέρος της βρίσκεται κρουνός από τον οποίο άδειαζε με πολύ αργό ρυθμό το νερό.

Η Κλεψύδρα χρησίμευε ως μεγάλο υδραυλικό ρολόι για το ιερό. Συντάκτης Πηνελόπη Αγαλλοπούλου, αρχαιολόγος, υπεύθυνη περιοχής Ωρωπού O Αμφιάραος είναι θεός θεραπευτής και μάντης, όπως ο Ασκληπιός. Eτσι στο Αμφιάρειο του Ωρωπού οι ασθενείς υποβάλλονταν σε εγκοίμηση για να τους επισκεφθεί ο Αμφιάραος υπό μορφήν ιερού φιδιού και να τους θεραπεύσει, κατά το πρότυπο του Ασκληπιού. H κατάποση και του Tροφωνίου από τη γη, η ίδρυση μαντείου στο άντρο του με θυσίες σε χθόνιες θεότητες και στην τροφό του Δήμητρα-Eυρώπη (Παυσ. Bοιωτ. 39,5), αλλά και η ετυμολογία του ονόματός του από τα τρέφω/τροφή, παραπέμπουν σε έναν αρχέγονο χθόνιο θεό της γονιμότητας που υποβιβάστηκε σε τοπικό ήρωα. (http://www.asklipios-project.eu/)